تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق.

که نامی بهتر از اینت ندانم.

وگر هر لحظه رنگی تازه گیری

به غیر از زهر شیرینت نخوانم.

تو زهری ,زهر گرم سینه سوزی.

تو شیرینی,که شور هستی از توست.

شراب جام خورشیدی که جان را,

نشاط از تو,غم از تو,مستی از توست.

به آسانی مرا از من ربودی.

درون کوره غم آزمودی.

دلم آخر به سرگردانیت سوخت.

نگاهم را به زیبایی گشودی

بسی گفتند:

دل از عشق برگیر!

که نیرنگ است وافسون است و جادوست

ولی...

ما دل به او بستیم و دیدیم

که این زهر است اما نوشداروست

از هیاهوی واژه ها خسته ام..

 من سکوتم را

                                         از اوراق سپید آموختم

آیا سکوت روشن ترین واژه ها نیست؟

همیشه در سکوت مرگ را مجسم دیده ام!

آیا مرگ

                                          خونسردترین واژه ها نیست؟

تا چشم گشودم

                                            از چشم زندگی افتادم

شبی .... شاید همین امشب!!!

زیر نور یک واژه خواهم نشست

و نام خونسرد معشوقه ام را

                                            بر حواس پنجگانه ام

                                                                             خال خواهم کوفت...

و هم زمان

                                                پایین آخرین برگ دفتر خاطراتم

                                                                                   خواهم نوشت...

واقعي است

زندگي کتابي است پرماجرا ، هيچگاه آنرا به خاطر يک ورقش

دور مينداز

چقدر سخت است منتظر كسي باشي كه هيچ وقت فكر آمدن

نيست

بخشندگي را از گل بياموز، زيرا حتي ته كفشي كه لگدمالش

مي‌كند را هم خوش بو مي‌كند

نگامي که خدا انسان را اندازه مي گيرد متر را دور ''قلبش '' مي

گذارد نه دور سرش

امید وارم در این واپسین لحظا ت سال ۱۳۸۵ هیچ کس هیچ غمی ندا شته با شد و همه شما دو ستان من با کسا نی که دو ستشان دارید به استقبا ل سا ل نو بر و ید (امین) و این سا ل جد ید را به شما و خا نو اده محتر متان تبر یک می گو یم و امید ان دارم که لحظه به لحظه سا ل نو برا یتان پر از شا دی و سرو ر و سلا متی  با شد و هر کس هر ارزو ی دارد به حر مت این شب مقد س که شب شها دت امام هشتم امام رضا هستش  بر سد و کسی نبا شد که با غم این سا ل را شروع کند من که دور از عزیزم هستم برای من هم دعا کنید شاد با شید و دیگران هم شا د کنید یا حق

کاش اینجا بودی

کاش اینجا بودی

و آغوشت را به رویم می گشودی

تا غم از وجودم رخت بربندد

کاش اینجا بودی

و پیکر نحیفم را

از پنجره گشوده چشمانت می دیدی

کاش اینجا بودی

و سایه های غم را

که بر رخوت تنم سایه فکنده

می دیدی

کاش اینجا بودی

آرزویی که باید کفن پوش گورش کنم

کاش اینجا بودی

و مرگ برگ سبزت را

در دژخیمان تند باد تنهایی می دیدی

و کاش

و کاش

و ای کاش

کاش بودی

تا با تو بگویم از عشق

هر آن زمان که می گفتیم

کاش اینجا بودی

و راوی وجودت را می دیدی

که رنجها و مصیبتها

زین روزگار نامیمون کشیده

کاش اینجا بودی

تا با تو بگویم از چکاوک

که چه زیباست

کاش اینجا بودی